Romeins en Middeleeuws Maastricht: Over goden en doden

Auteur(s): Wim Dijkman

In het kader van de culturele biografie van Maastricht is een aantal thema's vastgesteld, dat karakteristiek is voor de geschiedenis van de stad.

Twee van deze thema's situeren zich grotendeels in het eerste millennium na Chr.: de Romeinse stad en het middeleeuws religieus centrum. Tot de Romeinse erfenis behoort een heiligdom, dat de religieuze ankersteen vormt. Beeltenissen van goden vormen de belangrijkste getuigenissen van dat godsdienstige verleden.

Mensen die het zich konden veroorloven, werden in de Romeinse tijd bijgezet in indrukwekkende grafmonumenten. Tot de middeleeuwse erfenis behoren de oudste kerken van de stad: de O.L. Vrouwebasiliek en de Sint-Servaaskerk.

Onder de basiliek wordt de oudste bisschopskerk van Nederland verondersteld. Deze zou in de plaats van een Romeinse tempel gekomen zijn, die aansloot bij het reeds grotendeels opgegraven heiligdom.

Op de plaats van de Sint-Servaaskerk is aan het einde van de Romeinse tijd de eerste bisschop van Nederland, Sint-Servatius, ter aarde besteld. Rondom zijn graf zijn in de Middeleeuwen duizenden christenen begraven. Op zijn graf verrezen kerkgebouwen, die miljoenen pelgrims getrokken hebben.

In Centre Céramique te Maastricht wordt vanaf juni 2008 tot januari 2009 een tentoonstelling gehouden, die beide thema's met elkaar verbindt. Het geloof wordt daarbij als rode draad gebruikt: het geloof in god(en) en het geloof in het hiernamaals. Een passende titel voor een expositie over deze thema's luidt: 'Over goden en doden'.

Artikel Over goden en doden [.PDF - 784 kb]

Bron: Archeologie in Limburg, Tijdschrift van de Archeologische Vereniging Limburg, april 2008, no. 108

Terug naar het verhalenoverzicht