Mw M.C.C. Brouwers Lemmens vertelt

Met medewerking van: Mia Lemmens

Mia Lemmens (*19 december 1934) was 10 jaar oud ten tijde van het bombardement van 18 augustus 1944. Zij was met haar vader aan het vissen in de Zuid-Willemsvaart toen de hel losbarstte.

"Ik ging vaker met mijn vader vissen in het kanaal of in de Maas bij Borgharen. Ik had immers schoolvakantie en ruimschoots gelegenheid om met hem mee te gaan. Pap werkte bij de recherche en hij moest zich ook telkens melden in het geval van een luchtalarm.

Ik herinner mij dat er bij de KNP schuilkelders waren. Toen die vliegtuigen eraan kwamen vluchtten wij dáár naar binnen en bleven er totdat alles voorbij was. Toen we weer buitenkwamen bleek het Krèjjedörrep te zijn getroffen. Er waren behoorlijk veel slachtoffers.

Vanwege zijn functie moest Pap direct naar het politiebureau toe. Ik was zodoende gedwongen om alleen naar huis te gaan. Pap bond het kistje en de hengels op mijn fiets en ik herinner mij dat ik vanaf de spoorbrug via de Statensingel, Sint Odastraat en de Pastoor Habetsstraat naar huis ben gelopen op de Bilserbaan nummer 62. Je kunt je voorstellen dat ik door die verschrikkelijke gebeurtenissen behoorlijk de schrik in de benen had….

Enfin, ik kwam thuis en verwachtte daar Mam aan te treffen, maar die was er niet en dat uitgerekend op het moment dat ik haar zo bitter nodig had. Ik ben naar de overkant gelopen en dáár ontlaadde zich alle emotie. Ik heb echt verschrikkelijk gehuild…..

Ik had twee nichtjes; de ene keer logeerde ik bij hen en de volgende keer sliepen zij bij mij. Ten tijde van het bombardement was er één bij ons. Mam bleek die middag met haar naar de cinema te zijn gegaan en ik hoorde dat de mensen dáár ook de kelders waren ingevlucht.

Ik vernam dat er heel veel doden waren gevallen die nadien in de Dominicanerkerk werden opgebaard. Pap moest daar ook bij zijn om toezicht te houden. Toen hij later thuiskwam, vroeg ik "Wat stink jij?" De hele stad stonk naar de dood en door zijn aanwezigheid in de kerk was die vieze lucht in zijn uniform getrokken. Hij moest dat meteen uittrekken en buiten hangen. Het bleef echter ruiken zelfs nadat het gewassen was.

Een paar dagen later werden die mensen begraven aan de Tongerseweg. Sommigen kregen een eigen graf; zij die niet meer compleet waren werden in een massagraf gelegd.

De gebeurtenissen die dag hebben bijzonder veel indruk op mij gemaakt…"

Terug naar het verhalenoverzicht