Mestreechse Verhaole

De roej Tina

Auteur(s): René Heckers

't Had al weke aon e stök gevrore en 't waor um zoe te zègke 'ne strenge winter. Meh 't gevruur waor noe oet de loch en dao waor e dik pak snie gevalle. Sjievelentere waore de lui nao de nachmès in de Slevrouwe gekoume.

In de kèrk had de köster z'n bès gedoon um 't get fiestelek te make. Hoonderde boezjies had heer aongestoke en alle lampe en lempkes waore aon. De pestoer had 'n sjoen mès opgedrage en 'n sjoen preek gehawwe euver 't keerskinneke dat gebore waor in 'ne stal, umtot zien awwers gein hoes hadde en de lui hun neet wouwe helpe. De pestoer vertèlde nog mer ins 'ne kier tot me de erm lui mós helpe en tot me noets mós doorloupe es me 'nen erme mins zaog stoon. De nachmès waor oet, de pestoer gaof ederein de zege en winsde ederein 'ne Zaolege Keersmes. De lui spoojde ziech nao boete en nao hoes.

Boete aon de deur vaan de kèrk stoont e köppelke te bedele, 'ne jong en e meidske. De jong waor e jaor of 20 en 't meidske sjet iech op e jaor of 18. 't Meidske waor in verwachting en leep op 't lèste. Ze waor, wie me dat zeet, oetgetèld. Ze vroge e paar cent aon de lui die nao boete kaome, meh dao waor geine mins dee ziech op dat koppel umdrejde. Oondaanks tot de pestoer e kerteer geleie nog had gepreek euver erm lui die gein hoes hadde, leep ederein door. Ze dege zjus of ze niks gezeen hadde.

Ouch de Roej Tina, in deen tied 'n bekinde publieke vrouw oet de Smeistraot, kaom nao boete. Zie waor ouch nao de nachmès gewees. Ze góng mer twie kier per jaor nao de kèrk : mèt Paose en mèt Keersmes. Boete aon de deur zaog ze dat köppelke stoon. Ze vroog wat ze móste. De jong zag : 'Veer höbbe gein plaots um te slaope en veer höbbe ouch gein cent um e logemint te betaole. De Roej Tina stoont ziech te bedinke en in eine kier zag ze tege die twie : 'Komp mer mèt miech mèt'. Ze lepe vaan 't Slevrouweplein nao de Smeistraot boe de Roej Tina woende. Ze gónge nao binne en kraoge vaan häör de blauw kamer. Dat waor de kamer boe de Roej Tina de rieke klante oet Mestreech verweende. 'Slaop hei mer lekker', zag ze, 'want mèt Keersmes wèrk iech miestal neet'.

Geer kint Uuch veurstèlle tot die twie zielsgelökkeg waore. Op Twiede Keersdaag woort in 't hoes vaan de Roej Tina e kinneke gebore. 't Waor e meidske en 't kraog de naome Christina-Noël. Christina nao de Roej Tina en Noël umtot 't Keersmes waor. Ze góng later door 't leve es Tina en heet e groet deil vaan häör leve in de Stokstraot gewoend. Iech höb häör de lèste jaore good gekind. Ze zaot wel ins nao 't kaarte te loere bij kaffee Au Mouton Blanc of iech trof häör in 't park, es ze de eendsjes of de gejs aon 't vore waor.

Keersmes heet ze neet mie gehaold. Op Twiede Keersdaag zouw ze 85 zien gewore. E meidske mèt e groet hart is neet mie. 'n Ech Mestreechs meidske, dat altied get euver had veur 'nen aandere mins. Ze zag altied : ' 't Is ouch mer 'nen erme sodemieter'. De lui zagte euver häör : 'Ze gaof häör koont weg'.

Afb 1: Wintertafereel in de Wycker Grachtstraat, circa 1930
Afb 2: De Smedenstraat aan het begin van de jaren 1950


De verhalen:
't Gaasmenneke, Bruudsje Stols, D'n doevemèlker, D'n Tamboermaître, De Benanebókser, De boontjas vaan Harie z'n mam, De Kloniaal, De mins vaan 't Leger des Heils, Harie de poompemeker, Keersgratificatie, Peerdsvleis, Rieka vaan de frituur, Sjink, Wieker Broonk,

Terug naar het verhalenoverzicht