Mestreechse Verhaole

De boontjas vaan Harie z'n mam

Auteur(s): René Heckers

Harie de poompemeker z'n mam waor gestorve. De doedsmès waor in de Theresia gewees en 't minske waor begraove op d'n Toongerseweeg. Noe waor Harie de woening aon 't leegmake. Lewieke, z'ne zoon, waor mèt aon 't helpe. Ze hadde aon femilie, vrun en kinnese gevraog of ze soms get móste höbbe oet d'n inboedel, meh geine mins dee get vaan deen awwe rotzooi had wèlle höbbe. Harie had 'ne container bestèld en alles woort dao in gemieterd. Lewieke leep mer get door de woening en Harie zag ederskier : 'Zègk, menierke, zouwste d'n han neet ins laote wappere? De lies miech alles allein opknappe'. 'Pa', zag Lewieke, 'iech höb euveral gezeuk, meh iech kin niks vinde wat iech kin gebruke. 't Einegste wat iech höb gevoonde is 'nen awwe boontjas dee aon de kapstok hóng'. 'Boontjas?', zag Harie. 'Dat is geine boontjas, meh 'n aajd knijnsvel, dat ouch nog ins vol vlu zit'. 'Meh Pa', zag Lewieke, 'iech kin dee boontjas good gebruke mèt de Vastelaovend. Geer wèt toch tot iech de vlag draag vaan 't zaat hermenieke 'Noets mie Neuchter'. Daan kump dee boontjas good vaan pas'.

Lewieke sleipde in de boontjas drei daog laank d'n drapeau vaan z'n zate hermenie door Mestreech. De Vastelaovend kós neet mie kepot. De lèsten daag, 's dinsdagsaovends, stoonte alle hermeniekes op de Vriethof um aofsjeid te numme vaan Prins Carneval. Nog eine kier späölde ze allemaol same 'Zoe'ne gooje höbbe veer nog noets gehad'. En daonao zouw ederein nao hoes goon. Ze hadde te väöl gedroonke, ze hadde de piep leeg, ze waore blut en de kas waor leeg.

Lewieke sjravelde nog get kleincent bijein veur 'n tuut friet. Heer zaot eve oet te röste en oondertösse z'n friet op te ete. Nog eve 'ne slaag awhore en daan waor 't weer veur e jaor gedoon. Lewieke pakde de vlag en stoont op, meh bleef mèt de binnevoring vaan de boontjas aon de baank haange. De voring sjäörde en wat meint geer tot gebäörde? Oet de voring vele allemaol breefkes op de groond. Breefkes vaan viefentwinteg gölde, zelfs e paar breefkes vaan hoonderd, same veur e bedraag vaan twelfhoonderd gölde. De spaorpot vaan Aw Nèt, de ama vaan Lewieke, waor opegegaange. De zate hermenie 'Noets mie Neuchter' heet wijer feesgevierd. Asgoonsdag, Asdonderdag, Asvriedag en Aszaoterdag. Hiel Mestreech vroog ziech aof wat die hermenie toch mer te viere had en ...boevaan? Noe wèt geer dus boeveur...en boevaan.

Afb 1: In 1968 ging 'Zienen Hoeglöstigheid Prins Sjarel d'n ierste' de Maastrichtse carnavalvierders voor
Afb 2: In de bontwinkel van Olieslagers (rechts met uithangbord van een ijsbeer) kochten de Maastrichtse 'medammen' vroeger hun bontjas


De verhalen:
't Gaasmenneke, Bruudsje Stols, D'n doevemèlker, D'n Tamboermaître, De Benanebókser, De Kloniaal, De mins vaan 't Leger des Heils, De roej Tina, Harie de poompemeker, Keersgratificatie, Peerdsvleis, Rieka vaan de frituur, Sjink, Wieker Broonk,

Terug naar het verhalenoverzicht