Laatste brief

Auteur(s): Jef Smit

Het gratieverzoek is afgewezen. Op 8 september, de feestdag van Mariageboorte, is ons vonnis bekrachtigd. Beter kon het niet uitkomen. Het is het beste bewijs dat God met Zijn heiligen met mij is. Treur dus niet om mij. Met volle blijdschap zal ik vanmiddag naar mijn God gaan, waar ik op u allemaal zal wachten. Met recht ben ik er trots op dat Onze Lieve Heer het mij vergund heeft al na een kort leven tot Hem te gaan. Ik dank u allen voor al de goede zorgen en opofferingen die mij tijdens mijn leven getroost hebben. Vooral mijn moeder, die zoveel voor mij geleden heeft, laat het u een troost zijn dat u toch een zoon van God hebt mogen opvoeden. Mijn laatste gedachten zijn vol dankbaarheid en al is het niet mogelijk om u hier op aarde dit alles naar waarde te vergoeden, bij mijn Heilige Vader zal ik u voor u een voorspreker zijn. Dank ook aan mijn goede vader die steeds klaar stond om zijn zoon te allen tijde en overal bij te staan. Al ga ik ook van u scheiden, de scheiding is van korte duur.

Mijn lieve vader en moeder: dikwijls heb ik u bedroefd en vraag u hiervoor vergiffenis. Ik weet dat het eigenlijk overbodig is. Zojuist ben ik bij een R.K.-priester geweest. Nadat ik had gebiecht, is het overgrote geluk mij te beurt gevallen om tot de heilige communie te geraken. Na de dag van mijn eerste heilige communie is deze de gelukkigste dag van mijn leven. Ik tel al de uren dat ik bij mijn Heilige Vader zal zijn. Ik ben helemaal overgegeven aan Gods wil. Laten we God, Maria en Sint Jozef, mijn patroonheilige, hiervoor dankbaar zijn.

Bedenk dat ik op de dag van mijn arrestatie al gestorven ben en dan zal dit leed u niet zo hard vallen. Ook gaan mijn gedachten naar mijn dierbare zusters. Jullie denken dat jullie je broer verloren hebben, maar bij Onze Lieve Heer kan ik beter voor u zorgen. Heel graag had ik nog persoonlijk afscheid van u allemaal willen nemen. Het is misschien beter dat dit niet meer gebeurd is.

Dierbare ouders en zusters: vergeet Jos niet. Ze werd al als dochter en zuster beschouwd. Laat dit zo blijven. Haar heb ik ook een brief geschreven. Troost haar. Voor jullie ben ik niet bezorgd, maar hoe zal het Jos vergaan? Zorg ervoor dat ze geen gekke dingen uithaalt. Over zakelijke aangelegenheden zal ik haar niet meer spreken. Behandel die met haar. Tijd om iets anders te schrijven heb ik niet meer. In de luttele uren die mij nog resten kan ik natuurlijk niet iedereen meer bedanken. Doe de familieleden, kennissen en vrienden mijn hartelijkste groeten. Nu, dierbare vader en moeder, ga ik afscheid nemen. Een afscheid dat slechts van korte duur zal zijn.

Ik wacht…

Getekend: Jef Smit, 13de Regiment Infanterie te Maastricht, op 26 september 1942

Jef Smit werd kort na het schrijven van deze afscheidsbrief door de bezetter terechtgesteld.

Met dank aan mevrouw Maria Engelen die ook toestemming verleent voor publikatie.   

Terug naar het verhalenoverzicht