Interview met Francien van Domburg

Auteur(s): Francien van Domburg
Redactie: Paul Arnold

Onlangs sprak de redactie met mevrouw Francien van Domburg, een dame die een groot deel van haar leven werkzaam was als maatschappelijk werkster in Maastricht.









Mevrouw Van Domburg werd in 1917 geboren in Vlissingen, in de provincie Zeeland. Haar vader werkte bij de Staats Spoorwegen, de voorloper van de NS, en dat betekende dat het gezin Domburg veelvuldig verhuisde.











Eind jaren 1930 streken zij neer in Maastricht, waar Francien zich meteen enthousiast in het verenigingsleven stortte. Van het een kwam het ander. Ondanks het gemis aan een middelbaar schooldiploma, kreeg zij in 1940 toegang tot de School voor Maatschappelijk Werk in Sittard.

Nog vóór haar afstuderen in 1943, werd Francien als hoofdleidster aangesteld in het buurthuis van de Sint-Martinusparochie in Wyck.




Een jaar later was zij betrokken bij de opvang van de slachtoffers van het bombardement op Blauw Dorp en van de eerste gerepatrieerde landgenoten. Direct na de bevrijding van Nederland werd Francien gevraagd het tijdelijke Nood-Kindertehuis "de Burg" in Heer te leiden. Kinderen uit heel het land kwamen hier aansterken na de ontberingen van de hongerwinter. Ook bleef zij nog een tijdlang verantwoordelijk voor het buurthuiswerk in Wyck (foto's 1 t/m 4).




Haar organisatorische kwaliteiten bleven niet lang onopgemerkt. In 1947 werd Francien benoemd tot diocesaan voorzitster van de Vrouwelijke Katholieke Arbeidersjeugd in het bisdom Roermond (foto 5). Later zou zij ook de 'volwassen' afdeling van de Limburgse Katholieke Arbeiders Vrouwenbeweging gaan leiden.















In de zomer van 1950 werd Francien van Domburg door de echtgenote van 'menier Michel', de directeur van de Société Céramique, gepolst voor een functie in de fabriek van haar man. Hoewel directeur Michel hier niet veel voor voelde, kreeg mevrouw haar zin. In juli 1950 trad Francien van Domburg aan als maatschappelijk werkster in de Céramique (foto's 6 en 7).






Arbeiders in de fabriek konden vanaf dat moment met al hun problemen bij haar terecht. En zo kwam Francien ook bij de mensen thuis. Ze zag er dingen die ze nooit meer zou vergeten. Het bleek een goede leerschool voor haar volgende werkkring: de Stichting Bijzondere Sociale Zorg Limburg. Ze werd er algemeen leidster, speciaal belast met de begeleiding van zogenaamde 'onmaatschappelijke gezinnen'.



In de jaren 1960 werd Francien van Domburg benoemd tot directrice van de Stichting Studie en Vormingswerk voor Vrouwen in Heerlen. Dat werk bleef zij doen tot juni 1977. Voor al het goede dat zij in de loop der jaren had verricht, werd ze bij haar afscheid onderscheiden tot Ridder in de orde van Oranje Nassau. Francien van Domburg is sindsdien, en tot op de dag van vandaag, actief in het vrijwilligerswerk.

Beluister het interview







Terug naar het verhalenoverzicht