Herinneringen aan het boodschappen doen van toen

Auteur(s): Mevrouw Bouvrie, Tiny Feij-Berkhof, Marinette Habets, Dennis Prévôt, Felix Stols, Martijn Smit, Marco Naseman
Redactie: Marco Naseman

De artikelen 'Maag 't get miejer zien ....?' en 'Herinneringen aan boodschappen doen van toen' in de Zicht op Maastricht-pagina in de STER riepen veel reacties op.

De Gruyter: oud en vertrouwd!

De GruyterIk herinner me nog dat er Gruyter-filialen waren er in de Wyckerbrugstraat, de Grote Staat en op de hoek van de Brusselsestraat en Jekerstraat. Ik ging vroeger graag boodschappen doen in een van deze winkels. Je werd altijd vriendelijk geholpen en de winkeljuffrouw kon je ook echt advies geven. Tegenwoordig is het boodschappen doen in een supermarkt toch wat onpersoonlijker. Bovendien moet je wat langer wachten voordat je geholpen bent dan vroeger, maar ja… Wat ik nog weet van vroeger is dat je bij de Gruyer heerlijke koffie kon kopen. Bij de boodschappen kreeg je bonnen die je kon sparen. Als je ze inleverde kreeg je korting. Een speciale herinnering aan een de Gruyter-filiaal dateert vanuit de oorlog. We liepen door de straten toen een 'vlieger' overkwam. Toen vluchtten we voor de veiligheid snel de winkel in.
Een herinnering van Mevrouw Bouvrie

Snoepen in de jaren '40

Vanmorgen las ik digitaal in de Ster van 29 februari uw oproep over de ligging van "de Gruyter-filialen" in Maastricht.
Ik ben geboren in 1940 en wat ik mij ervan kan herinneren is het volgende:
- Aan de Scharnerweg, bijna bij het Oranjeplein, lag er een
- Op de Brusselsestraat in het pand van reisbureau Schoenmakers
- Verder in de Brusselsestraat, hoek Jekerstraat
- Op Sint Pieter, hoek Papenweg/Glacisweg
Er is er nog een waarvan ik niet zeker ben: Wijker Brugstraat, tegenover voormalig "Venezia"
Helaas bezit ik geen foto's van de gevels.
Mijn moeder ging wel eens boodschappen doen bij de Gruyter aan de Scharnerweg. Voor mij was dat een feest want ze kwam dan terug met een bepaald soort koekjes.Het waren 2 wafeltjes op elkaar, met ertussen een ingedroogd laagje jam. Tot op de dag van vandaag kan ik, als ik mijn ogen dicht doe, deze heerlijkheid nog proeven. Het zal ongeveer in 1945/1946 zijn geweest.Wij waren als kind niet erg verwend met koek en snoep omdat in de oorlog deze zaken niet of moeilijk te krijgen waren. Tenminste niet voor gewone mensen. En na de oorlog moest je voor alles bonnen hebben. Ik herinner me dat we op de kleuterschool ,vlak na de oorlog, met  pasen in de klas een paasei van suiker kregen. Een paar dagen ervoor had elk kind een zakje suiker meegenomen naar school en aan de juf gegeven.Ik denk dat de juf deze suiker bij de bakker heeft ingeleverd om er eieren van te maken. Want zoveel suikerbonnen zal ze wel niet gehad hebben. Gelukkig legde ik geen verband tussen het suikerei en het zakje suiker.Anders zou ik toen al het geloof in de paashaas verloren hebben.
Herinnering van Tiny Feij-Berkhof

De buurtwinkel van nu

Mijn ouders hadden ook vanaf 1952 een klein winkeltje Achter de Molens, dat nu nog bestaat en waar nu en broer van mij in staat. Het is wel iets veranderd maar het principe is er nog altijd, geen supermarkt, dus geen zelfbediening maar de klant wordt er nog gewoon geholpen door de eigenaren. Ook kan ik me nog enkele winkeltjes herinneren in de korte omgeving, zo was er achter de molens nog een klein winkeltje van de Fam. Frissen, in de Kleine Looierstraat het winkeltje van Netteke Coenen en in de Grote Looierstraat het klein groente winkeltje van mevr. Simais, (als ik me niet vergist). Ook in de Witmakerstraat nog een klein snoepwinkeltje. De meeste hiervan zijn helaas weg, doordat er geen opvolging was/is, maar het winkeltje van Habets bestaat nog steeds.
Reactie van Marinette Habets

Suske en Wiske cadeau bij wasmiddel

In de jaren 70 toen ik in de Maartenspoort woonde was er een sparwinkel in de 1e Rechtstraat.
Ik kan me dat goed herinneren en weet nog dat je bij een ton Dash wasmiddel (in 1978) een gratis Suske en Wiske boekje kreeg met de titel "het monster van Loch Ness".
Deze spar lag aan de kant van Sint-fiet, en dan net iets verder richting de Wijckerbrugstraat. Herinnering van Dennis Prévôt

Glas- in loodraam van de ondergang gered

Glas-in-loodraam Felix Stols Toen ik het artikel in nummer 183 van De Ster had gelezen over boodschappen doen en glas-in-loodramen, wist ik nee ik heb geen foto's van die gevel met drie glas-in-lood ramen.
Maar wat ik wel heb is een verhaal over een glas-in-loodraam van de Mabro, brood fabriek 1895/1980 gelegen aan het O.L.V. plein.
Mijn interesse komt uit het feit dat mijn vader daar jarenlang als bakker/voorraadbeheerder meel werkzaam was.
Veel mensen zullen zich nog wel herinneren, de meelwagens die via het smalle Ridderstraatje achteruitrijdend de broodfabriek van meel voorzag, of de driewielkarren van de brood- en banket bezorgers, en later in de jaren 1960 / 1970 de elektrische bezorgwagens die iedere avond aan het elektrische net gingen, om de accu's op te laden en vervolgens geruisloos rondreden door de hele stad. Ze waren daar hun tijd ver voorruit.
Maar nu mijn verhaal.
Ergens midden jaren 90 ging ik voor mijn werk bij mvr. Hamers in het villapark een CV onderhoudsbeurt uitvoeren . De naam kwam me bekent voor, en toen ik in de kelder naast de CV ketel allemaal bakkersspullen zag staan, wist ik haast zeker daar is een link met de Mabro, en dat was ook zo. Mvr. Hamers was de weduwe van de laatste directeur van de Mabro. Met haar over de Mabro geklets, dat vond ze erg leuk .Na de koffie weer aan het werk, maar ja toch nog maar eens onder die oude kranten gekeken naast de CV ketel, en daar stond een pracht glas-in-loodraam helemaal onder het vuil [stond al jaren in de kelder]. Terug naar mvr Hamers en gevraagd of ze het raam weg deed of te koop was. Mvr Hamers" ik zal eerst met mijn kinderen overleggen of zij het willen" anders kunt u het krijgen. Een dag later belde mvr Hamers me op, haar kinderen verspreid over de hele wereld, ze had ze gebeld die zelfde dag nog. Ze hadden geen interesse in het Glas-in-loodraam en ik mocht  het komen halen ....
Diezelfde dag ging ik naar huis met een fantastisch Glas-in-loodraam van uit de directiekamer, met de tekst  "16 maart 1895/ 16 maart 1980 aangeboden door het personeel v/d mabro". Ontwerper Johan Devens  Atl. H. Felix.
Omdat ik het niet zelf schoon kreeg, is het in bruikleen naar het Industrion in Kerkrade verhuisd, alwaar het geweldig mooi is schoon gemaakt [ mijn dank ]. Sinds 2007 is het weer in Maastricht.
Mijn vader, Lambert Stols oud Mabro medewerker, vond het geweldig dat ik dat glas -in-loodraam uit de directie kamerdeur van de ondergang! heb weten te redden.
Herinnering van Felix Stols

Kwaliteit van het verleden wordt nog verkocht!

Graag wil ik reageren op jullie artikel 'Herinneringen aan het boodschappen doen van toen'. Daar waar de teneur van het artikel gericht is op het verleden, vinden wij het als bewoners van de Looiersgracht 17 a, b en c in het Jekerkwartier het heel belangrijk dat er ook aandacht wordt geschonken aan die paar zaken die de kwaliteit van het verleden nog steeds in het heden verkopen. Als beste voorbeeld is 'sinds 1952' de kruidenierswinkel van 'Mart en Carla' (op de hoek aan het einde Groote Looierstraat), deze levert nog steeds een persoonlijk gerichte top service aan de mensen van nu met de wetten van toen.
Reactie van Martijn Smit

'Op de lat'

Echtpaar Joosten Even een reactie op uw artikel 'maag 't get miejer zien…?
Ik ben de zoon van fotograaf Jef Naseman die de foto maakte van het echtpaar Joosten. Ik kan mij de kruidenier nog goed herinneren: hele vriendelijke mensen die ook na sluitingstijd bereid waren je de vergeten melk even te komen brengen.
Ook de boodschappen weken lang 'op de lat' schrijven was toen heel normaal.
Het waren tijden…. Pa had het als kleine zelfstandige ook moeilijk, maar hij had het voordeel dat hij de door hem gemaakte foto's vaker ook als betaalmiddel in natura kon inzetten!




Terug naar het verhalenoverzicht