ACTUEEL Een naamsteen voor generaal Dibbets Tijdens een korte boottocht (15 mei 2006) vanaf het Bassin over de Zuid-Willemsvaart op de boot de ‘Jekervallei’, een van de trotse schepen van Rederij Stiphout, gaf schrijver Geert Mak zijn visie op de omstreden figuur van generaal Dibbets en zijn rol in de geschiedenis van Maastricht. Samen met burgemeester Leers onthulde de populaire historicus een naamsteen voor Dibbets op een van de peilers van de Noorderbrug. Met de naamsteen werd baron Dibbets gerehabiliteerd 167 jaar na zijn dood. Geert Mak schetste in zijn speech een mooi portret van de generaal als typisch slachtoffer van de geschiedenis en van de rol die het toeval speelde in de Maastrichtse geschiedenis. Generaties Maastrichtse kindertjes zijn opgegroeid met het dreigende spookbeeld van de toornige generaal, die hen hel en verdoemenis zou komen brengen. Wat is er waar van die slechte reputatie van Dibbets? Niets, helemaal niets. Dibbets was een brave vestingcommandant van 1830 tot 1839 die de blokkade van de Belgen heeft weten te trotseren en die gewoon aan jicht overleden is in zijn eigen bed. De vooruitziende generaal werd door de koning tot commandant van de vesting benoemd en verving de garnizoenssoldaten in 1831 door betrouwbare noorderlingen en dat was de garantie dat Maastricht niet zou kiezen voor de Belgische muiters. Al in de herfst van 1831 werd bepaald dat Maastricht voor het noorden behouden zou blijven. Dibbets werd daarmee wel de ideale zondebok voor alle anti-Hollandse gevoelens die in de Limburgse hoofdstad nogal eens de kop opstaken.Er werd behoorlijk de draak gestoken met Dibbets en zijn vermeende drankzucht. Allerlei grappen deden er over hem de ronde. Dibbets had een grafmonument in de vestingwerken; dat was een bijzondere eer. Maastrichtse ingezetenen plachten na de zondagochtendmis graag een wandelingetje tot het monument te maken, er eens goed tegenaan te piesen en weer terug te wandelen langs de vele café’s aan de Boschstraat. Het Dibbetsmonument werd in 1925 verplaatst naar de Tapijnkazerne; tot drie keer toe werd zijn stoffelijk overschot opgegraven en verplaatst en daarbij raakte het uiteindelijk zoek en kwam – naar alle waarschijnlijkheid – bij de bouw van de Noorderbrug terecht onder een stoplicht. Dibbets is gerehabiliteerd; zijn naam wordt hoog gehouden door de steen die in mei 2006 werd onthuld. Geert Mak concludeerde terecht dat Maastricht zonder Dibbets wellicht nooit die gave stad gebleven was die het nu is, die relatief zo weinig geleden heeft van het oorlogsgeweld. Dibbets was een gelukkig toeval dat de stad ‘overkwam’ anders zou Maastricht nooit die melting pot geworden zijn, die de stad nu is op het kruispunt van diverse Europese cultuurgebieden, een plezierige en tegelijk ook spannende plek om te leven, aldus Geert Mak. terug
actueel